Het innerlijke elfje

Elftopia, dat ene weekend waar mijn innerlijke elfje helemaal zichzelf kan zijn, U was terug EPISCH ! Ik geniet nog steeds na van dit fantastische weekend dat ieder jaar mijn batterijen weer volledig oplaadt. Dankbaar voor alle fantastische ontmoetingen met oude en nieuwe bekenden!

Ik denk ieder jaar “het is goed om even de realiteit (lees: Westerse prestatiemaatschappij) te ontsnappen” maar nu besef ik dat zo’n event zoals Elftopia eigenlijk pure realiteit is met zoveel warme ontmoetingen waar je samen mee kunt lachen, dansen, zingen… Het zijn die zaken die je ‘Alive and Kicking’ maken, volledig down-to-earth brengen (ook al is het in een elfenpakje ūüėČ ).

Als volwassen personen voelen we ons verplicht om ons “innerlijk elfje” (lees: innerlijk kind) te onderdrukken en dat is zo ongezond en leidt tot frustraties, depressie en een leeg gevoel. Laat daarom af en toe jouw innerlijk elfje/kaboutertje/… los en geniet gewoon zonder nadenken, zonder oordeel over jezelf of anderen. Doe eens gek zonder te denken “wat gaan ze nu van mij denken”. Wees af en toe zoals een kind waar je terug gaat naar wie jij eigenlijk diep vanbinnen bent.

Het is een stukje magie die in ons zit maar vaak ondergesneeuwd zit. Maar die magie kun je niet verliezen. Je moet het gewoon eens durven toelaten, en dan maakt het niet uit of je nu 20, 30, 40 of 100 jaar bent.

162

© Guido Jerusalem

166

© Guido Jerusalem

 

Advertenties

Wat ik morgen meeneem in het stemhokje…

Zo net voor de verkiezingen moet er mij toch iets van het hart:

Ik ga geen pleidooi beginnen met “voor die moet je stemmen en voor die niet” want dat gebeurt nu al maanden aan een stuk langs alle mogelijke kanten en dat willen jullie hoogstwaarschijnlijk niet lezen (ik zou het ook niet doen ūüėČ )

Nee, ik wil eventjes een woord van dankbaarheid kwijt:
Sinds ik mij ben gaan verdiepen in de therapeutische (fysiek, mentaal en emotioneel) werking van de natuur en – sinds kortere tijd – in klimaatactivisme, is er een hele wereld voor mij opengegaan. Ik voelde me letterlijk zakken van mijn hoofd naar mijn lichaam en onze aarde. Het gaf (en geeft) me een gevoel van kracht, geborgenheid, innerlijke rust en eenheid. Daarnaast lijkt het alsof Moeder Aarde nog eens fantastische mensen op mijn pad brengt die dezelfde visie delen. Ik voel me oprecht gezegend!

60948067_311764503076420_5456147021989675008_nRise For Climate Brussel

Omdat ik Moeder Aarde dan ook zo dankbaar ben, is het mijn plicht als therapeut, activist & blogger om dit te delen met jullie en jullie op te roepen om ook in contact te komen met de aarde en de natuur op een dieper level. Het geeft zo’n vredevol gevoel maar tegelijkertijd kom je op als een earth warrior, vechtend voor jouw Moeder maar ook voor jezelf want wat velen vergeten zijn: We are part of nature and she is part of us. En of we het willen of niet, dit gaat ALTIJD zo blijven. Waarom vechten we dan tegen haar alsof ze een vijand is? Vernietigen we haar schoonheid uit hebzucht? Waarom zien we onszelf volledig afgescheiden van haar en haar andere levende wezens (dieren, bomen, planten, bloemen…)? Waarom voelen wij ons zo superieur ten opzichte van haar?

Ik ga geen partijnamen noemen maar neem dit alsjeblieft mee morgen in jouw stemhokje. En als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor jouw kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen want hoe belangrijk een ander politiek thema nu mag zijn in jouw ogen, zij krijgen misschien niet eens de kans meer om over een ander thema na te denken als we nu geen actie ondernemen. Zij verdienen gezonde lucht om in te ademen, grote en talrijke bossen om in te spelen en daar hun longen te vullen met verse zuurstof, duizenden diersoorten om te bewonderen, schoon water om te drinken en te zwemmen… En het ligt in onze handen. Het is beangstigend maar ook prachtig dat we deze kans krijgen. Het is aan ons om eindelijk iets terug te geven aan Moeder Aarde en ik ben het zeker: Wij en onze volgende generaties gaan dit in duizendvoud terugkrijgen VAN haar als we dit nu even doen VOOR haar.

Ik wil je oprecht bedanken om dit even te lezen en wil tenslotte nog dit Indiaans gezegde meegeven: “We erven de aarde niet van onze voorouders maar lenen het van onze kinderen”

-Florence, 25 mei 2019

6bab22eb8aa15977e3c9c384ad92e885

Het Emotionele Monument

Wanneer ik gisteren, 15 april 2019, de beelden van de Notre Dame zie, gehuld in het alles verterende vuur, springen de tranen me in de ogen. Mijn ratio probeert die te onderdrukken met ‚Äúhet is maar een kathedraal‚ÄĚ maar veel effect heeft dat niet. Het is mijn hart voor geschiedenis, mijn hart voor kunst, mijn hart voor spiritualiteit (en waarschijnlijk zelf mijn kinderhart dat talloze keren naar ‚ÄėDe Klokkenluider van de Notre Dame‚Äô gekeken heeft) dat huilt. Een monument zoals de Notre Dame is zo veelzijdig met zo‚Äôn rijke geschiedenis. Het is zo‚Äôn plaats dat je wenst dat de muren¬†kunnen¬†praten .

Dan begin je te denken aan andere monumenten, en niet alleen diegene die er nog zijn. Hoeveel monumenten, gebouwen zijn er niet meer? Sommige zijn inderdaad vernield door de natuurelementen maar vele ook door sloopkogels en -hamers. Nu huilt de hele wereld en vooral heel Frankrijk maar als er in een Vlaams dorp of stad een stukje geschiedenis door mensenhanden met de grond gelijk gemaakt wordt, zijn er ook altijd personen die een bloedend hart ervaren. Nu hoor ik bepaalde mensen denken ‚Äúja maar we leven in een wereld van vooruitgang en de mens moet nieuwe zaken cre√ęren om te voldoen aan de hedendaagse maatschappij‚ÄĚ. Akkoord, maar is het dan respectvol om iemand anders zijn creatie met de grond gelijk te maken zodat jij jouw creatie kan scheppen vanuit jouw ego zijnde? Wil jij verantwoordelijk zijn voor het emotionele verdriet bij personen puur omdat jouw bankrekening ervan aandikt?

Wat voor de één een hoop stenen is, is voor de andere een architecturaal pareltje dat niet meer wordt gemaakt in de 21e eeuw, een geschiedenis om U tegen te zeggen, een ruimte met een familiale ziel die erin verweven zit, een plaats waar mentale kracht uit gehaald wordt… en dat is iets waar we vooral in Vlaanderen weinig tot geen oog meer voor hebben.

Daarom kan de brand in Parijs ons iets leren. Tegen de natuurelementen kunnen we als mens niet op, maar wat we zelf in handen hebben, willen we dat zomaar verloren laten gaan? Want eenmaal de laatste steen op de grond ligt, wordt het nooit meer hetzelfde…

blog notre dame emotie

Boek Recensie: “Helend Groen”

helend groen florence feel good blog

Dit boek kwam ik tegen op het Boekenfestijn in Gent. Ik had er nog nooit over gehoord maar het sprak me meteen aan door de mooie cover en uiteraard het thema dat behandeld wordt. Bij het thuiskomen zag ik zelfs dat ze spreken over Wéris, een goede koop dus!

Dat GROEN als kleur en natuurelement helend werkt, is eigenlijk meer dan normaal. Al zijn we dit als mens vaak vergeten. (Ik betrap er mijzelf ook soms op dat ik op bepaalde dagen bijna geen groen gezien heb….)

Dit boek helpt om terug het contact met GROEN (natuur, bomen, planten…) te herontdekken en te versterken. Er worden mooie plaatsjes in Belgi√ę aangereikt die je kan bezoeken, zowel in stedelijk als landelijk gebied. Ook vermelden de auteurs heel wat historische feiten van deze plaatsen, maar ook van de natuur in het algemeen, wat uitermate interessant is te lezen.

Een echt pluspunt aan dit boek zijn de vele prachtige natuurfoto’s. Die zijn zeldzaam in goedkopere boeken.

Ben je natuurliefhebber en/of op zoek naar meer innerlijke rust? Dan raad ik zeker dit boek aan!

Gegevens van dit boek:

Titel: Helend Groen (klik hier om het boek aan te kopen)

Auteurs: Anne-Marijn Somers & Guy Laurent

Uitgeverij: De Groene Gedachte

ISBN: 9789081809146

W√©ris: Het Belgische Stonehenge in de Ardennen

Mijn eerste bezoek aan Wéris was als thuiskomen voor mij. De oude dolmens en menhirs, de prachtige natuur, het pittoreske dorp… Ik was verbluft door zoveel eeuwenoude schoonheid. Ik voelde meteen heel veel energie op deze plaats. Nu zeg ik het nog steeds: Wéris is als een lader die mijn innerlijke batterij weer volledig kan opladen. Ik ga ongeveer twee maal per jaar voor mezelf en geef daarnaast ook Relaxatie & Oplaad Weekenden samen met de plaatselijke B&B La Vieille Ecole zodat ik anderen kan laten kennismaken met deze speciale plaats.

 

Even enkele praktische weetjes

W√©ris is een dorp in de Provincie Luxemburg en is een deelgemeente van het kleinste stadje ter wereld, Durbuy. W√©ris werd uitgeroepen tot √©√©n van de mooiste dorpen van Walloni√ę. De Sint-Walburgakerk in het centrum dateert al van de 11e eeuw en staat daarmee bij de oudste kerken uit de streek. Vlakbij de kerk vind je het Maison des M√©galithes Museum waar je een schat aan informatie kunt vinden omtrent de hunebedden en menhirs die in het dorp te vinden zijn, hoe ze gebouwd werden en hoe deze mensen leefden. Een aanrader! Meer praktische informatie is te vinden (ook in het Nederlands) op hun website.

Sint Walburga kerk Wéris

Sint-Walburga Kerk in Wéris ©FlorenceDemarey

Een hunebed (ook dolmen genoemd) is een megalithische steenkamer terwijl een menhir een (grote) rechtopstaande steen is. De megalieten in Wéris zouden +/- 5000 jaar oud zijn. Beide zijn opgezet door prehistorische volkeren en staan verspreid over hele aardbol. Volgens wetenschappers zou een hunebed zou gediend hebben als graf terwijl een menhir een soort van heiligdom was. Hebben ze het bij het juiste eind…?

 

De spirituele betekenis van de Megalieten van Wéris

Dat Wéris doorspekt is met geschiedenis, is een vaststaand feit. Maar waarom staan er net in dit kleine dorp zoveel megalieten? En wat nog merkwaardiger is: waarom vormen deze megalieten samen het sterrenbeeld van de Grote Beer? En waarom zijn er in de stenen zelf astrologische patronen te zien?

Het antwoord kunnen we vinden in het gegeven van de leylijnen. Leylijnen zijn als het ware energetische lijnen die over de aarde lopen. Deze lijnen zijn al eeuwen en eeuwen oud, misschien waren ze er zelf al van bij het ontstaan van de aarde. Op bepaalde plaatsen kruisen er ook leylijnen met elkaar. Dit wordt dan een ‚Äėkrachtplaats‚Äô genoemd omdat de energie daar zeer sterk voelbaar is. Bekende krachtplaatsen wereldwijd die iedereen kent zijn onder andere: Stonehenge en Avebury Circle in Engeland, Machu Picchu in Peru, de berg Sina√Į in Egypte, Rosslyn‚Äôs Chapel in Schotland‚Ķ

Ook in Belgi√ę zijn er zulke krachtplaatsen te vinden waar leylijnen elkaar kruisen en zo komen we bij W√©ris. In W√©ris zijn er verschillende leylijnen die elkaar kruisen en dat is zeldzaam.

De alignementen van Wéris ©weris-info.be

Prehistorische volkeren en leylijnen

Hoe komt het nu dat de prehistorische volken al millennia geleden deze leylijnen kenden en hierop megalieten neer plaatsten? Hoe kan het dat deze formaties voor perfect rechte lijnen zorgde zonder dat daar √©√©n kaart aan te pas kwam? ¬†Duizenden jaren geleden waren de mensen √©√©n met de natuur, ze moesten wel wilden ze overleven. Daardoor waren ze veel fijngevoeliger voor allerlei natuurverschijnselen en voelden ze ook aan welke plaatsen positief geladen waren, zogenaamde heilige plaatsen of krachtplaatsen. Op deze plaatsen is de grens tussen hemel en aarde (de etherische grens) veel dunner waardoor ze hierop rituelen en ceremonies beoefenden om voorspoed in hun leven aan te trekken. Ook de hunnebedden/dolmens zetten zij op deze plaatsen zodat de ziel van overledenen vlotter naar het hiernamaals kon gaan. We zien op grote schaal dat al deze megalieten (√©√©n) rechte lijn(en) (alignementen) vormen, wat onverklaarbaar is als je weet dat er toen van landschapskaarten nog geen sprake was. Dit toont dus aan dat zij intu√Įtief deze krachtlijnen en krachtplaatsen aanvoelden.

 

De krachtplaatsen in Wéris

De Dolmen van Wéris (Wéris I of Noordelijke dolmen)

Deze dolmen kom je tegen vanaf je het dorp binnenrijdt. Het is een heel groot hunebed met een grote en enkele kleinere menhirs. Er zijn hier voorwerpen gevonden uit het neolithicum alsook uit het Gallo-Romeinse tijdperk. Verbazingwekkend is dat er in de stenen alsook in de hele formatie astrologische taferelen te zien zijn. Britten hebben dit ontdekt en gedeeld op hun website: http://www.megaliths.co.uk/weris.htm . Bekijk dit zeker eens mocht je interesse hebben in astrologie en astronomie. Dit zijn de dolmen die aan de straatkant liggen en daardoor de meest bezochte zijn.

De dolmen van Weris

Noordelijke Dolmen Wéris ©weris-info.be

De Menhir Danthine

Deze menhir is maar liefst 3m60 hoog en weegt 8 ton. Ze staat langs de baan Barvaux-Erezée. Wat ik wel wil vermelden is dat deze menhir 130 meter verplaatst is door archeologen in 1947. Dus deze staan niet meer op de correcte plek. Indrukwekkend om te zien maar niet echt praktisch om daar lang te blijven staan wegens de redelijk drukke baan.

de menhir danthine de menhir danthine 3 60 m hoog 8 ton die ...

Menhir Danthine ©weris-info.be

De Dolmen van Oppagne (Wéris II of Zuidelijke dolmen)

Door deze dolmen ben ik smoorverliefd geworden op Wéris. Ik kan nog altijd niet uitleggen hoe fantastisch ik mij voel als ik daar sta. Het is alsof mijn hele wezen doordringt wordt van energie. Deze dolmen staat tussen vier oude eiken en daarnaast staan er nog vijf menhirs. Alleen al het pad ernaartoe is magisch: tussen de open velden recht naar deze megalithische plaats. Deze dolmen zijn pas in de jaren 1800 ontdekt omdat ze helemaal ingegraven waren. Een gelukkig toeval wil dat de plaatselijke boer nogal snel zag dat het om een dolmen ging. Anders waren de stenen gewoon weggehaald en had niemand nog een idee dat deze plaats van zo’n groot belang kon zijn voor archeologen en mystici. Ook hier zijn er voorwerpen gevonden uit het neolithicum.

Oefening: Deze plaats is een echte aanrader om zaken uit het verleden los te laten. Ikzelf denk altijd op deze plek: ‚Äúwat wil ik loslaten in mijn leven?‚ÄĚ en begraaf dit zogezegd op deze plaats.

De vier eiken zorgen voor een nog intensere beleving. Heel veel mensen komen ook naar deze plaats om inzichten te verschaffen en jaarlijks worden hier vele rituelen gedaan. Op 23 juni 2017 doe ik hier een zomerzonnewende ritueel met een kleine groep. Wil je hier graag bijzijn? Klik dan HIER.

Dolmen D'Oppagne Wéris

Dolmen D’Oppagne¬†¬©IngridvanOosterhout

Dolmen D'Oppagne Wéris.jpg 1

De bijhorende menhirs ©MarianneDhondt

De Menhirs van Oppagne

Deze drie grote menhirs zijn ontdekt in 1888. Ook een zeer krachtige energetische plaats waar er naast de menhirs een koortsboom staat. Aan een koortsboom (ook wel lapjesboom genoemd) hangen mensen al eeuwenlang stukjes stof van hun kledij om ziekte en koorts tegen te gaan of weg te nemen. Dit ritueel doen nog steeds vele mensen bij deze koortsboom van aan de menhirs van Oppagne.

Menhirs D'Oppagne Wéris

Menhirs D’Oppagne met de koortsboom¬†¬©AnitavanOosterhout

Pierre Haina

De Pierre Haina (ook wel de Witte Menhir genoemd) is een echte legende steen. Het woord ‚ÄúHaina‚ÄĚ zou keltisch zijn voor ‚ÄúSteen der Ouden‚ÄĚ. Deze steen zou er echter natuurlijk staan en niet opgezet zijn door mensen. Waarschijnlijk hebben er wel mensen deze steen uitgehouwen en werd deze gebruikt als uitkijkpunt en astronomische wegwijzer. Er zijn twee legenden verbonden aan deze steen:

De eerste legende vertelt het verhaal dat ter hoogte van de Pierre Haina een ondergrondse doorgang zou lopen waarbij de duivel zo naar boven kon komen om het leven van Wérisiens zuur te maken. De bevolking kreeg hier genoeg van en vergaderde over een oplossing hiervoor. Toen een klein meisje in een wit kleed binnenkwam wisten ze het: ze moesten de steen in zuiver wit schilderen. De duivel haatte de pure witte kleur en bleef weg uit Wéris. Nog steeds wordt bij iedere herfstequinox (de dag die even lang is als de nacht) de Pierre Haina wit geschilderd.

Een tweede verhaal is die van een pastoor uit Fanzel die dringend naar Morville moest. Het was heel slecht weer en ijskoud. Voor hij het wist sprak hij godlasterende woorden uit. God hoorde dit en strafte hem: hij veranderde de arme pastoor in een steen die hier zou blijven staan tot in de eeuwigheid.

Het uitzicht vanaf de Pierre Haina is adembenemend en de rotsformatie erachter is als het ware een tribune waar je even kan uitrusten, neerzitten en genieten!

Pierre Haina Wéris

Pierre Haina met fantastisch uitzicht ©FlorenceDemarey

Het Duivelsbed / Lit Du Diable

Deze naam is zeker niet slecht gekozen: deze steen is net een echt bed met hoofdsteun. Volgens de legende zou hier de duivel uitrusten van zijn vele werk al voor hij weer verdween door de schacht aan de Pierre Haina. Het duivelsbed vormt ook alignementen met de rest van de menhirs. Door de unieke vorm van de steen gaan sommigen ervan uit dat er verschillende rituelen op en rond het duivelsbed gedaan werden.

Duivelsbed

Het Duivelsbed ©AnitavanOosterhout

Prehistorische Steengroeve

Een unieke plaats midden in het bos waar de stenen van de dolmens en menhirs kwamen: de oude steengroeve. Het is een wonderbaarlijk stukje natuur waar zeer sterk natuurwezens te voelen (en zelf waar te nemen) zijn. Ik noem deze plaats dan ook de elfengroeve. Het vraagt een beetje zoekwerk om het te vinden (de eerste keer hebben mijn zus en ik er twee uur naar gezocht) maar het is het meer dan waard. Een fantastische plaats waar je uzelf opnieuw één voelt met de natuur en eens letterlijk weg van de wereld bent!

Steengroeve Wéris

Fee√ęrieke prehistorische steengroeve ¬†¬©FlorenceDemarey

Zoals je ziet is dit kleine dorpje heel erg rijk aan prachtige megalieten en legendarische natuurstukken doorgrond met energie! Voor mij is dit de hemel op aarde…

Wéris Dolmen D'Oppagne

Wil jij eens de spiritualiteit van Wéris voelen? Enkele keren per jaar organiseer ik samen met B&B La Vieille Ecole Relaxatie Weekenden in Wéris waarbij we deze plaatsen bezoeken en de energie waarnemen en laten binnenstromen. Wil je hierover meer weten, klik dan gerust op deze link of stuur mij een mailtje.

 

Enkele Mogelijkheden in Wéris:

Overnachten:

  • (Aanrader!) B&B La Vieille Ecole,¬†Rue Des Dolmens 17¬†¬†bij de hele lieve gastheer en gastvrouw Joop & Janny

Eten en Drinken: